Jadów pożegnał Jana Pawła I I - Pierwszego Honorowego Obywatela Gminy

W holu Urzędu Gminy już w poniedziałek ra­no na biało czerwonym tle zawieszono portret Papieża, zapalono znicz i ustawiono jedną różę. Skromnie tak jak podczas pogrzebu w Watykanie, skromnego w dekorację, zgo­dnie z życzeniem Ojca Świętego, który prosił przede wszystkim o modlitwę słowami, m ó dl­ cie się za mnie za ż ycia i po śmierci.

Na zakończenie dnia pracy po informacji z Wa­tykanu o ustaleniu przez Kolegium Kardynalskie daty pogrzebu na piątek 8 kwietnia, Wójt Pan Stanisław Żak spotkał się z pracownikami by przeka­zać im że zarządził piątek dniem wolnym od pra­cy w Urzędzie Gminy Jadów oraz poprosić by kto może udat się 5 kwietnia na plac Piłsudskiego w Warszawie. We wtorek delegacja Urzędu Gmi­ny z udziałem Pana Wójta uczestniczyła w naro­dowej mszy żałobnej, by modlić się w intencji „największego z rodu Polaków", jak określił Pa­pieża kardynał Józef Glemp.

Dzień 7 kwietnia stał się dla mieszkańców Gmi­ny dniem oddania hołdu swojemu Pierwszemu Honorowemu Obywatelowi. Przed południem w kościele parafialnym w Jadowie celebrowana była Msza Św. podczas której dzieci szkół pod­stawowych modliły się za swojego Papieża. Je­szcze nigdy nie widziałem w Jadowskim kościele tylu dzieci powiedział, do uczestniczących w wie­czornym nabożeństwie żałobnym dorosłych, ks. Proboszcz Wiesław Bocheński.

O godzinie 20.30 przed Urząd Gminy tłumnie przybyli nie tylko mieszkańcy Jadowa. Wójt zwró­cił się z prośbą o przeniesienie i zapalenie zniczy wzdłuż ul. Jana Pawła II w Jadowie, przy której siedzibę ma również Urząd Gminy. Przed nocą po obu stronach około kilometrowej ulicy zapłonęło prawie dwa tysiące zniczy.

O 21.00 w godzinę Apelu Jasnogórskiego w kościele parafialnym miał się rozpocząć 30 mi­nutowy program „słuchamy Ojca Świętego, który śpiewa po polsku", ostatecznie czas oczekiwania na mszę w intencji Ojca Świętego wypełniła mło­dzież Gimnazjum, która zwróciła się do organiza­torów z prośbą o możliwość pożegnania „Swoje­go" Papieża „Szukałeś nas i my przyszliśmy do Ciebie". Tymi słowami uczniowie Gimnazjum roz­poczęli program, który stał się wyrazem ogrom­nej miłości przez radość. Barka - ulubiona pieśń Ojca Świętego - zaśpiewana na początek i na ko­niec programu przez młodzież, przy wtórze wy­pełnionego po brzegi Kościoła, i połączone w uścisku wzniesione dłonie. Młodzież stworzyła atmosferę radości z nowego życia, do którego udat się Ojciec Święty. On ich kochał, a oni spo­ntanicznie i intuicyjnie żegnali Go tak, jak by tego pragnął - radośnie, ale jednocześnie pięknie i z ogromnym szacunkiem.

O 21.37 bicie dzwonu w godzinę śmierci Papie­ża rozpoczęło modlitewną część uroczystości. We Mszy Św. żałobnej sprawowanej w intencji „największego z obywateli Gminy Jadów" ucze­stniczyły władze Gminy, radni, sołtysi i byli chyba wszyscy bo było nas bardzo dużo. Na zakończe­nie przy krzyżu przed kościołem z zapalonymi zniczami zaśpiewano Apel Jasnogórski, ustawio­no setki zniczy wokół krzyża.

Uwielbienie, miłość oraz szacunek dla Ojca Świętego skierowały do kościoła - w ten czwart­kowy wieczór w przeddzień pogrzebu Ojca Świę­tego w ostatnią noc czuwania przy zmarłym - kro­ki wielu. Przyszli dumni że mogą oddać hołd nie tylko „największemu z rodu Polaków" ale przede wszystkim jednemu spośród nas Pierwszemu Honorowemu Obywatelowi Gminy Jadów.

Tytuł Honorowego Obywatela Gminy Jadów Jego Świątobliwość Ojciec Święty Jan Paweł II otrzymał od radnych Rady Gminy Jadów 11 Listopada 1999 r. w przeddzień rozpoczęcia obchodów Ro­ku Jubileuszowego. Podczas uroczystej Sesji zmieniono również nazwę ul. Świer­czewskiego na ulicę Jana Pawła II. Na wiadomość od swoich współpracowni­ków, których teraz media nazywają rodzi­ną Papieską, o decyzjach Rady, Ojciec Święty zapytał ,,A gdzie jest ten Jadów...". Wiedział o nas. I podziękował Radzie Gminy słowami „Niech Im Bóg błogosła­wi". Dla nas dziś to najważniejsze słowa. Wiemy, że zostały wypowiedziane i Pa­pież zaprosił nas do Watykanu. Teraz gdy już nie ma nadziei, że przedstawiciele Gminy mogą je usłyszeć z ust Ojca Świę­tego, możemy tylko powiedzieć - „nasz ukochany Ojcze Święty przepraszamy Cię za grzech zaniechania".

Wśród wspólnoty samorządowej za­brakło zgody i pojednania, miłości i po­koju by udać się do Watykanu po osobi­ste błogosławieństwo Ojca Świętego. A On czekał. Może pielgrzymka do grobu Ojca Świętego będzie zadośćuczynie­niem. Tylko przy grobie Ojca Świętego trzeba stanąć z czystym sercem przepeł­nionym miłością nie tylko do Boga, ale i do ludzi.

Grażyna Sobotka

Artykuł pochodzi z "Łącznika Mazowieckiego" Nr 8/2005